Dwadzieścia pięć lat po jego utworzeniu, słynnej komedii muzycznej powraca w nowej wersji ze wspaniałymi efektami specjalnymi i zestawy rysunków inspirowanych Victor Hugo.

Słońce w dokach w Cardiff zimny wiatr ogarnia w grudniowy wieczór. Tłum gromadzi się przy wejściu do Wales Millennium Center. W nowej sali koncertowej, stolicy Walii, przypominający zaokrąglony kształt Opera Bastille, zasłona wzniesie się na pierwszym Nędzników. Miz, jak mówią jego fanów, 60 milionów ludzi na świecie jest mianem tej muzycznej od jej powstania w Londynie w 1985 roku.

W Cardiff, nie legendarny oryginalna produkcja, która nadal jest w Londynie, w oczekiwaniu na walijskim ogółu społeczeństwa. Jest to nowa wersja. Co się zmieniło? Zestawy inspirowane są zarówno rysunki Victor Hugo. Spektakularne efekty specjalne są wprowadzane poprzez wykorzystanie nowoczesnych technologii. Muzyka jest pozbawiona syntezatorów. Wreszcie – i najważniejsze – nowe Miz widziane ich najlepszą Jean Valjean: star Broadway, walijski tenor John Owen-Jones, który już zwyciężył w tej roli w Nowym Jorku i Londynie.

Na razie nie jest aż kurtyna jeszcze. Za kulisami, to emocje. W “Fryzjer, Bob daje ostateczny peruk Szczotka do pięćdziesięciu zamontowanych na trybunach. “Są one prawdziwe włosy Europy Wschodniej,” mówi donośnym głosem, aby zagłuszyć hałas pralek, że szum w pokoju. Tam, pośród pary jest domeną Melody kto rządzi armia prasowania, odzieży, szycie.

Fizycznych Groucho Marx

“Dla Miz”, uśmiecha się, kostiumy mają wiele możliwości, aby się wyrwać lub barwione się, zwłaszcza w akcie II z ognia na barykady. John Owen-Jones, jest podekscytowany tym nowym wersja angielska będzie wkrótce powstanie w Paryżu. Na razie jest to grunt w Wielkiej Brytanii przed wyjazdem na światową trasę koncertową. Pod koniec maja, Miz zatrzyma się w Paryżu na 46 występów w Chatelet. To będzie wydarzenie sezonu.

Kompozytor Claude-Michel Schönberg, autor tekstów, Alain Boublil, który stworzył show w języku francuskim w 1980 roku w Palais des Sports, tam będzie. “To czyni mnie bardzo szczęśliwym. Mam wielu przyjaciół w Paryżu. Lista gości będzie długo “, mówi Claude-Michel Schönberg, który obecnie mieszka w Londynie. Jest również Sweet Revenge.

Jako brytyjski producent Cameron Mackintosh, nigdy nie strawione także Les Miserables podjęły roku w Londynie i na Broadwayu, ale zaledwie siedem miesięcy w Paryżu. “Dzisiaj, francuski musicale miłości i są bardzo zadowoleni, aby zobaczyć je w języku angielskim”, mówi Jean-Luc Choplin, dyrektor Châtelet, która zwyciężyła Sound of Music.

“Mam nadzieję, francuski pokochają tą nową wersję, mówi Sir Cameron Mackintosh. To nie było łatwe wyzwanie z wskazują, że zwyciężył w świecie. Genialny pomysł w mojej głowie dekorator było wykorzystanie rysunki Victor Hugo w tle sceny i przenieść je zsynchronizować swoje ruchy z muzyką. Na szczęście spadkobiercy pisarza pozwolenie na korzystanie z nich. Efekt jest jeszcze większy sukces niż rysunki – burza, statków morskich, dachy Paryża, wieże kościoła – przyklejeniu całości do świata Les Miserables.

Nowa wersja wykorzystuje również efekty specjalne wcześniej zarezerwowane dla filmów. Niektóre sceny, jak lot Jean Valjean w kanałach, w których woda zakuć w jasnozielone lub samobójstwa Javert w Seine, są szczególnie udane. Zaskoczony, widz ma wrażenie, że są zanurzone w filmie, nie ma możliwości oddychania: tabele są ze sobą związane, bez czasu martwego.

Jeśli John Owen-Jones jest show jest obsługiwany przez leczenie uzupełniające głosów. Rosalind James (Eponine), którzy oddali swoje życie za Cosette i Marius, szczególnie w ruchu. Paradoksalnie, Ashley Artus odtworzenia wiernych Thenardier do Hugo, ale daje fizyczne Groucho Marx. Kontrast ten przynosi odrobinę humoru w tym dramacie.

Na przerwie, biznes nowo utwierdzają siebie. Stado widzom pochodne sprytnie rozmieszczone wzdłuż korytarzy. Na górze w salonik, Cameron Mackintosh otrzyma jego pracowników do ostatecznego retuszu. “Gra życia w każdej nowej produkcji. On jest perfekcjonistą, “śmieje się Claude-Michel Schönberg. Trzy godziny później, kurtyna spada, a zakład jest wygrany: owacją na stojąco. Sir Cameron jest wyrwanie się z szampanem.

Piękna twarz, szlachetny profil, Izis uosabia elegancję ze wszystkich zabytkowe Central Europe, która łączy uprzejmości, męskość i pewnego dystansu. Ten fotograf dyskretnie ukryty pod pseudonimem “Izis”, która może odnosić się do egipskiej bogini, lub w przeciwnym razie, kobieta jest człowiekiem, który pozował równe twarze świętych potwora. Zapinane na szyi jak chłopak z białe włosy, brwi najeżone i oczy piqued ciekawość, słuchanie Chagalla w jego pracowni na Quai d’Anjou, najbardziej prywatnych Ile Saint Louis w 1969 roku. Sześć lat wcześniej, malarz pozwoliło Iza, aby oglądać jego pracę na suficie w Operze Paryskiej. A zdjęcie, krótko przed jego wielkiego dzieła. Jeden z dwóch roundhouses Wystawa Izis “pęknąć triumfalny czerwonych Chagalla.

Publicznych pseudonimem Izis jako motto i człowiek niezrozumiany. Paris Match reporter wybrany przez znanego malarza i szorstka niepodzielny. Są to zarówno tam, jak przeżyć bohaterów Cocteau pod dachem sali Saint-Jean-de l’Hôtel de Ville, na wystawie w silnej rodziny zapach, który poszukuje serca do wiadomości publicznej przez jego akcenty. Jak można zniknąć, ciała i duszy w rakietę sławy? To jest kwestia Sphinx, jakie ten wrażliwy i wędrówki hołd Izis, którego książka Paris marzeń, opublikowanych w 1950 roku, został przedrukowany szesnaście razy i sprzedawane 170.000 egzemplarzy, rekord, który zapiera dech w piersiach. Jednak dziś, w świecie fotografii francuskiej, cytują Izis przed Doisneau, Cartier-Bresson, Lartigue?

Jeśli słowa nie było tak nadużywane, można powiedzieć, że Grand Palais to miejsce. Dogodnie zlokalizowanym przy Champs-Elysees i przed Invalides, to miejsce i wie bardzo nawy faktycznie przyciągać turystów w ostatnich latach, nocne ptaki. Stworzony dla Powszechnej Wystawie 1900 r., początkowo specjalizował się w targach sztuki, Grand Palace stał się miejscem, gdzie polimorficzny showmen, great projektantów, domów aukcyjnych, antykwariatów i galerii konkurować odwraca się ogromna przestrzeń. W listopadzie ubiegłego roku, było jeszcze widział książę daje dwa koncerty niespodzianek przed 11 000 fanów na wysokiej kopuły sześćdziesiąt metrów. Tłumacza Kiss i Purple Rain miał swoje wymagania wystąpić, gdy żaden inny wokalista kiedykolwiek postawił stopę. Funny ewolucji, prawie szczotkowanie dyspersji i czasami sprawia wrażenie niespójnego programowania. Jest to jednak wynikiem strategii podejmowanych przez Jean-Paul Cluzel, prezes tej instytucji. “Nie ma wątpliwości, pomieszania Turner i znak, i Trisha Brown i demonstracji rolek. Ale dziś kultura składa się z różnych elementów: jest to złożone i bogate Wtedy oczywiście nie jest czasem zimno zimą. Wokół obiektu aktualnie widoczne Christian Boltanski odwiedzający czują brak ciepła w kości. Christian Boltanski posiada także zintegrowaną to zimno z pojęciem ekspozycji. Ale układ i wygląd Grand Palais w Paryżu, jest wyjątkowy. Ogromne, wysokie i elastyczne, pomnik znajduje się poza złe nowoczesności Parc des Expositions w Villepinte. Mieszanina rzeźb barokowych, żelaza i szkła, jako pojazd do historii, to nawet o wszczęciu gruntownej renowacji. Ostatnie spotkanie Grand Palace i Galerii Narodowej, znajdujący się na prawo i które wykazują duże wystawy, takie jak “Picasso i mistrzowie” i wkrótce Turner, stanowią też plus dla 3 milionów osób rocznie.

Nowe wyzwania czekają nas w tym miesiącu – festiwal sztuki na wsi, to prawdziwie poważne wyzwanie, na które nie będziemy narzekać. Cieszy nas możliwość przygotowywania tak ciekawego projektu.
Przypomina, że wspomnienia z paryskich melomanów, którzy byli już urodzonych trzydzieści lat temu. Daniel Barenboim na fortepianie grać koncerty z liderem orkiestry klawiatury, było spotkanie z najbardziej oczekiwanych, kiedy był dyrektorem muzycznym orkiestry de Paris. Zaczął od Mozarta, którego rejestracji ponadczasowy Français Orkiestra Kameralna dokonał słynnego, następnie oddawała także Beethovena, przeżył kilka razy powtórzyć w późniejszym czasie. Odsetki? Nie czyn żonglera, który jest zarówno piekarnik i młyn, ale okazję śpiewać jednym głosem, z orkiestrą, jak w spotkaniu z muzyki kameralnej na dużą skalę. Widzieliśmy wiele koncertów zniekształcony poprzez wzajemną obojętność, kiedy nie było nieporozumień między dyrygent i solista! A biorąc pod uwagę więzi, które wiążą Barenboim muzyków Berlina, nie dojdzie. I wtedy nie ma programów. Barenboim, aby nikt na budowę inteligentnie. Sztuki, która nie ma wątpliwości, dowiedział się od swojego przyjaciela Pierre Boulez. Tutaj jest nie tylko dostosowanie pełne koncerty fortepianowe Beethovena, pole lampy biurowe, może statku w dwóch koncertów, umieszcza je w perspektywie z Schoenberg, który sześćdziesiąt lat po jego śmierci, wciąż obawia się wielu słuchaczy. Pomysł Rich! Beethoven i Schönberga, naturalne zbliżenia. W sto lat później, obaj byli głęboko zrewolucjonizował historii muzyki i często niezrozumiany przez swoich rówieśników. Dwa surowe znaków, bez ustępstw, które umieścili je przed karierę artystyczną idealnym lub reputację. Co do Schönberga, który wciąż myśli, że chce wymiatać przeszłości, nie widzi siebie jako obrazoburca, ale jako kontynuacja tradycji wraca do Bacha i Beethovena …. Piątek koncerty nr 1 i nr 4 będzie ramka Pięć utworów na orkiestrę i powieści hałasu kolor, sobota, fascynujące Wariacje op abstrakcji. 31 będzie otoczony Koncerty Nr 2 i Nr 3, niedziela, Concerto No 5 “Cesarz” na górze współżyć z poemat symfoniczny Pelleas i Melisande, brakującym ogniwem między Wagnera i orkiestrę nowoczesne.

Kowalstwo artystyczne korzysta ze zbiorów sztuki wiejskiej. Nieszablonowa kolekcja na bramy kowalskie, jest możliwość bramy montować w każdej lolakizacji. Kute balustrady produkowane są w czasie trudnej roboty w zakładzie, wykonywanę są ręcznie przez starego rzemieślnika. Czy to już sztuka? Rzemiosło ma szansę, teraz wspiera nas Unia.
Stalowy element ozdabiany jest miedzią, powlekanie proszkowe zabezpiecza przed korozją, nierdzewne elementy dodają uroku, wykorzystane są substancje metalowej chemii. Znakomity artysta musi znakomicie zabrać się do pracy, podgrzewa plac, nabywa stal, stalowe pręty powleka. Wykonywane na satarych motywach roślinnych schody podobają się klientom. Read this article »

Werner Heisenberg urodził się 5 grudnia 1901 w Würzburgu. Był synem dr August Heisenberg i jego żona Annie Wecklein. Jego ojciec, później został profesorem na Bliskim i Modern grekę na Uniwersytecie w Monachium. Prawdopodobnie ze względu na jego wpływ, że Heisenberg zauważył, kiedy japoński fizyk Yukawa odkryte cząsteczki obecnie znany jako mezonów a termin “mesotron” została zaproponowana na to, że greckie słowo “Mesos” nie “TR” w środku, w związku z tym nazwę “mesotron” został zmieniony na “mezonów”.

Heisenberg poszedł do szkoły Maksymiliana w Monachium aż do roku 1920, kiedy przeniósł się na Uniwersytet w Monachium, aby studiować fizykę pod Sommerfeld, Wien, Pringsheim oraz Rosenthal. Podczas zimy 1922-1923 udał się do Getyngi, aby studiować fizykę w Max Born, Franck i Hilberta. W 1923 roku wziął dr na Uniwersytecie w Monachium, a następnie został asystentem Max Born na Uniwersytecie w Getyndze, w 1924 zdobył venia legendi tej uczelni.

Od 1924 do 1925 pracował z Rockefeller dotacjami, Niels Bohr, na Uniwersytecie w Kopenhadze, wracając na lato 1925 do Getyngi.

W 1926 r. został mianowany wykładowca fizyki teoretycznej na uniwersytecie w Kopenhadze pod Niels Bohr w 1927 roku, kiedy miał zaledwie 26 roku został mianowany profesorem fizyki teoretycznej na uniwersytecie w Lipsku.

W 1929 roku wyjechał na tournee wykładów do Stanów Zjednoczonych, Japonii i Indii.

W 1941 roku został mianowany profesorem fizyki na Uniwersytecie Berlińskim i dyrektorem Kaiser-Wilhelm-Instytut Fizyki istnieje.

Pod koniec drugiej wojny światowej, i innych niemieckich fizyków, dostało się do niewoli przez wojska amerykańskie i wysłany do Anglii, ale w 1946 wrócił do Niemiec i zorganizował, z kolegami, Instytut Fizyki w Getyndze. Instytut ten był w 1948 roku zmieniono nazwę z Max Planck Institute for Physics.

W 1948 roku Heisenberg przebywał przez kilka miesięcy w Cambridge w Anglii, do prowadzenia wykładów, a w 1950 i 1954 roku został zaproszony z wykładami w Stanach Zjednoczonych. W zimie 1955-1956 dał Gifford Wykłady na Uniwersytecie St Andrews w Szkocji, wykłady te są następnie publikowane w formie książkowej.

W ciągu 1955 Heisenberga zajmował się przygotowaniami do usuwania z Max Planck Institute for Physics do Monachium. Jeszcze dyrektora instytutu, poszedł z nim do Monachium w 1958 roku został mianowany profesorem fizyki na uniwersytecie w Monachium. Jego Instytut który następnie został przemianowany z Max Planck Institute for Physics and Astrophysics.

Nazwa Heisenberga zawsze będzie związane z jego teorią mechaniki kwantowej, opublikowanego w 1925 roku, kiedy miał zaledwie 23 lat życia. Do tej teorii i zastosowań, które doprowadziły ją szczególnie w odkryciu alotropową form wodoru, Heisenberg otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki w 1932 roku.

Jego nowa teoria opierała się tylko na tym, co można zaobserwować, to znaczy na promieniowanie emitowane przez atom. Nie możemy, mówił zawsze przypisać elektronów miejsce w przestrzeni w danej chwili, nie stosujemy ją w swojej orbicie, tak że nie możemy zakładać, że planetarnych orbit postulowanego przez Niels Bohr rzeczywiście istnieją. Mechaniczne ilościach, takie jak położenie, prędkość, itp. powinny być reprezentowane nie przez zwykłych liczb, ale streszczenie matematycznych struktur, zwanych “macierzy” i sformułował swojej nowej teorii w odniesieniu do macierzy równań.

Potem Heisenberg stwierdził, słynne zasady nieoznaczoności, która określa to, że określenie położenia i pędu cząstki komórkowych koniecznie zawiera błędy produkt, który nie może być mniejsza niż kwantowej h stałe i, że chociaż te błędy są nieistotne w ludzkiej skali, nie mogą być ignorowane w badaniach atomu.

Od 1957 r. Heisenberg był zainteresowany w pracach nad problemami fizyki plazmy i procesów termojądrowych, a także wiele prac w ścisłej współpracy z Międzynarodowym Instytutem Fizyki Atomowej w Genewie. Był przez kilka lat przewodniczącym Komitetu Polityki Naukowej Instytutu, a następnie pozostały członkiem tej komisji.

Kiedy stał się w 1953 roku, Prezes Fundacji Alexandra von Humboldta, uczynił wiele, aby dalsze polityki tej fundacji, która miała zaprosić naukowców z innych krajów do Niemiec i pomóc im tam pracę.

Od roku 1953 jego prace teoretyczne koncentrują się na jednolitej teorii pola cząstek elementarnych, które wydaje mu się być kluczem do zrozumienia fizyki cząstek elementarnych.

Oprócz wielu medali i nagród, Heisenberg otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Bruxelles, z Technological University Karlsruhe, a ostatnio (1964) z Uniwersytetu w Budapeszcie, jest on również odbiorcy Orderu Zasługi Bawarii i Grand Usługi Federalny Krzyż z Gwiazdą (Niemcy). Jest członkiem Królewskiego Towarzystwa w Londynie i Kawaler Orderu Zasługi (Peace klasy). Jest członkiem Akademii Nauk w Getyndze, Bawarii, Saksonii, Prus, Szwecji, Rumunii, Norwegii, Hiszpanii, Holandii, Rzym (Pontificial), niemiecki Akademie der Naturforscher Leopoldina (Halle), Accademia dei Lincei (Rzym ) i Amerykańskiej Akademii Nauk. Podczas 1949-1951 pełnił funkcję prezesa Deutsche Forschungsrat (niemiecki Research Council) w 1953 roku objął stanowisko prezesa Fundacji Alexandra von Humboldta.

Jednym z jego hobby to muzyka klasyczna: on jest znakomity pianista. W 1937 roku poślubił Elisabeth Schumacher Heisenberga. Mają siedmioro dzieci, i mieszka w Monachium.

Od Nobel Lectures, Fizyki 1922-1941, Elsevier Publishing Company, Amsterdam, 1965

To autobiografia / biografia została napisana w momencie przyznawania i po raz pierwszy opublikowana w serii książce “Les Prix Nobel. Został on później edytować i ponownie w Nobel Lectures. Do cytowania tego dokumentu, zawsze państwo źródła, jak wskazano powyżej.

Werner Heisenberg zmarł 1 lutego 1976.

Szczytem umiejętności miejscowego artysty jest przemalowywanie widokówek i innych obrazków, nic więcej mu nie wychodzi. Maluje w technice olejnej, czasami stworzy jakąś akwarelę, na publikację jego prac przyjdzie jeszcze czas, na razie sami się zachwycamy i planujemy zamówić u niego kopię obrazów Salwadora, problem z tym że on chcę malować tylko z pocztówek, nie podoba mu się korzystanie z albumu, pocztówki albo nic.
Zdaniem wielu na pewno nie można nazwać go artystą, ale co tam dla mnie i mojej grupy to geniusz. Pociągnięcia pędzlem na płótnie wychodzą mu niesamowicie, jakby urodził się ze sztalugą w ręku.

Sztuka w jego wydaniu to małe wiejskie hapeningi, świeżość spojrzenia na lokalne sprawy, dały mu wiele do zastanowienia, wpadł na pomysł aby nie zamykać – otwartego na oścież – całą zimę okna. Ten pomysł wywołał ogromne poruszenie jak to – mieszkać przy takich mrozach z otwartym oknem?
Ile to ludzie się nagadali, ile napsioczyli, wójt chciał nawet dzwonić na policję.

Pokażemy wam czym się różni kicz od prawdziwej sztuki, w naszych wypocinach stawiamy na pierwszym miejscu na naturalność i wioskowość a dopiero później ulegamy modom i stylom.
Wioska zawsze była inspiracją, już pozytywiści dostrzegali we wiejskich klimatach prawdziwość i urokliwość. Sztuka ma wiele zalet – podstawową jest wolność wyboru nie wszystko musi się podobać.