Nowe wyzwania czekają nas w tym miesiącu – festiwal sztuki na wsi, to prawdziwie poważne wyzwanie, na które nie będziemy narzekać. Cieszy nas możliwość przygotowywania tak ciekawego projektu.
Przypomina, że wspomnienia z paryskich melomanów, którzy byli już urodzonych trzydzieści lat temu. Daniel Barenboim na fortepianie grać koncerty z liderem orkiestry klawiatury, było spotkanie z najbardziej oczekiwanych, kiedy był dyrektorem muzycznym orkiestry de Paris. Zaczął od Mozarta, którego rejestracji ponadczasowy Français Orkiestra Kameralna dokonał słynnego, następnie oddawała także Beethovena, przeżył kilka razy powtórzyć w późniejszym czasie. Odsetki? Nie czyn żonglera, który jest zarówno piekarnik i młyn, ale okazję śpiewać jednym głosem, z orkiestrą, jak w spotkaniu z muzyki kameralnej na dużą skalę. Widzieliśmy wiele koncertów zniekształcony poprzez wzajemną obojętność, kiedy nie było nieporozumień między dyrygent i solista! A biorąc pod uwagę więzi, które wiążą Barenboim muzyków Berlina, nie dojdzie. I wtedy nie ma programów. Barenboim, aby nikt na budowę inteligentnie. Sztuki, która nie ma wątpliwości, dowiedział się od swojego przyjaciela Pierre Boulez. Tutaj jest nie tylko dostosowanie pełne koncerty fortepianowe Beethovena, pole lampy biurowe, może statku w dwóch koncertów, umieszcza je w perspektywie z Schoenberg, który sześćdziesiąt lat po jego śmierci, wciąż obawia się wielu słuchaczy. Pomysł Rich! Beethoven i Schönberga, naturalne zbliżenia. W sto lat później, obaj byli głęboko zrewolucjonizował historii muzyki i często niezrozumiany przez swoich rówieśników. Dwa surowe znaków, bez ustępstw, które umieścili je przed karierę artystyczną idealnym lub reputację. Co do Schönberga, który wciąż myśli, że chce wymiatać przeszłości, nie widzi siebie jako obrazoburca, ale jako kontynuacja tradycji wraca do Bacha i Beethovena …. Piątek koncerty nr 1 i nr 4 będzie ramka Pięć utworów na orkiestrę i powieści hałasu kolor, sobota, fascynujące Wariacje op abstrakcji. 31 będzie otoczony Koncerty Nr 2 i Nr 3, niedziela, Concerto No 5 “Cesarz” na górze współżyć z poemat symfoniczny Pelleas i Melisande, brakującym ogniwem między Wagnera i orkiestrę nowoczesne.