Werner Heisenberg urodził się 5 grudnia 1901 w Würzburgu. Był synem dr August Heisenberg i jego żona Annie Wecklein. Jego ojciec, później został profesorem na Bliskim i Modern grekę na Uniwersytecie w Monachium. Prawdopodobnie ze względu na jego wpływ, że Heisenberg zauważył, kiedy japoński fizyk Yukawa odkryte cząsteczki obecnie znany jako mezonów a termin “mesotron” została zaproponowana na to, że greckie słowo “Mesos” nie “TR” w środku, w związku z tym nazwę “mesotron” został zmieniony na “mezonów”.

Heisenberg poszedł do szkoły Maksymiliana w Monachium aż do roku 1920, kiedy przeniósł się na Uniwersytet w Monachium, aby studiować fizykę pod Sommerfeld, Wien, Pringsheim oraz Rosenthal. Podczas zimy 1922-1923 udał się do Getyngi, aby studiować fizykę w Max Born, Franck i Hilberta. W 1923 roku wziął dr na Uniwersytecie w Monachium, a następnie został asystentem Max Born na Uniwersytecie w Getyndze, w 1924 zdobył venia legendi tej uczelni.

Od 1924 do 1925 pracował z Rockefeller dotacjami, Niels Bohr, na Uniwersytecie w Kopenhadze, wracając na lato 1925 do Getyngi.

W 1926 r. został mianowany wykładowca fizyki teoretycznej na uniwersytecie w Kopenhadze pod Niels Bohr w 1927 roku, kiedy miał zaledwie 26 roku został mianowany profesorem fizyki teoretycznej na uniwersytecie w Lipsku.

W 1929 roku wyjechał na tournee wykładów do Stanów Zjednoczonych, Japonii i Indii.

W 1941 roku został mianowany profesorem fizyki na Uniwersytecie Berlińskim i dyrektorem Kaiser-Wilhelm-Instytut Fizyki istnieje.

Pod koniec drugiej wojny światowej, i innych niemieckich fizyków, dostało się do niewoli przez wojska amerykańskie i wysłany do Anglii, ale w 1946 wrócił do Niemiec i zorganizował, z kolegami, Instytut Fizyki w Getyndze. Instytut ten był w 1948 roku zmieniono nazwę z Max Planck Institute for Physics.

W 1948 roku Heisenberg przebywał przez kilka miesięcy w Cambridge w Anglii, do prowadzenia wykładów, a w 1950 i 1954 roku został zaproszony z wykładami w Stanach Zjednoczonych. W zimie 1955-1956 dał Gifford Wykłady na Uniwersytecie St Andrews w Szkocji, wykłady te są następnie publikowane w formie książkowej.

W ciągu 1955 Heisenberga zajmował się przygotowaniami do usuwania z Max Planck Institute for Physics do Monachium. Jeszcze dyrektora instytutu, poszedł z nim do Monachium w 1958 roku został mianowany profesorem fizyki na uniwersytecie w Monachium. Jego Instytut który następnie został przemianowany z Max Planck Institute for Physics and Astrophysics.

Nazwa Heisenberga zawsze będzie związane z jego teorią mechaniki kwantowej, opublikowanego w 1925 roku, kiedy miał zaledwie 23 lat życia. Do tej teorii i zastosowań, które doprowadziły ją szczególnie w odkryciu alotropową form wodoru, Heisenberg otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki w 1932 roku.

Jego nowa teoria opierała się tylko na tym, co można zaobserwować, to znaczy na promieniowanie emitowane przez atom. Nie możemy, mówił zawsze przypisać elektronów miejsce w przestrzeni w danej chwili, nie stosujemy ją w swojej orbicie, tak że nie możemy zakładać, że planetarnych orbit postulowanego przez Niels Bohr rzeczywiście istnieją. Mechaniczne ilościach, takie jak położenie, prędkość, itp. powinny być reprezentowane nie przez zwykłych liczb, ale streszczenie matematycznych struktur, zwanych “macierzy” i sformułował swojej nowej teorii w odniesieniu do macierzy równań.

Potem Heisenberg stwierdził, słynne zasady nieoznaczoności, która określa to, że określenie położenia i pędu cząstki komórkowych koniecznie zawiera błędy produkt, który nie może być mniejsza niż kwantowej h stałe i, że chociaż te błędy są nieistotne w ludzkiej skali, nie mogą być ignorowane w badaniach atomu.

Od 1957 r. Heisenberg był zainteresowany w pracach nad problemami fizyki plazmy i procesów termojądrowych, a także wiele prac w ścisłej współpracy z Międzynarodowym Instytutem Fizyki Atomowej w Genewie. Był przez kilka lat przewodniczącym Komitetu Polityki Naukowej Instytutu, a następnie pozostały członkiem tej komisji.

Kiedy stał się w 1953 roku, Prezes Fundacji Alexandra von Humboldta, uczynił wiele, aby dalsze polityki tej fundacji, która miała zaprosić naukowców z innych krajów do Niemiec i pomóc im tam pracę.

Od roku 1953 jego prace teoretyczne koncentrują się na jednolitej teorii pola cząstek elementarnych, które wydaje mu się być kluczem do zrozumienia fizyki cząstek elementarnych.

Oprócz wielu medali i nagród, Heisenberg otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Bruxelles, z Technological University Karlsruhe, a ostatnio (1964) z Uniwersytetu w Budapeszcie, jest on również odbiorcy Orderu Zasługi Bawarii i Grand Usługi Federalny Krzyż z Gwiazdą (Niemcy). Jest członkiem Królewskiego Towarzystwa w Londynie i Kawaler Orderu Zasługi (Peace klasy). Jest członkiem Akademii Nauk w Getyndze, Bawarii, Saksonii, Prus, Szwecji, Rumunii, Norwegii, Hiszpanii, Holandii, Rzym (Pontificial), niemiecki Akademie der Naturforscher Leopoldina (Halle), Accademia dei Lincei (Rzym ) i Amerykańskiej Akademii Nauk. Podczas 1949-1951 pełnił funkcję prezesa Deutsche Forschungsrat (niemiecki Research Council) w 1953 roku objął stanowisko prezesa Fundacji Alexandra von Humboldta.

Jednym z jego hobby to muzyka klasyczna: on jest znakomity pianista. W 1937 roku poślubił Elisabeth Schumacher Heisenberga. Mają siedmioro dzieci, i mieszka w Monachium.

Od Nobel Lectures, Fizyki 1922-1941, Elsevier Publishing Company, Amsterdam, 1965

To autobiografia / biografia została napisana w momencie przyznawania i po raz pierwszy opublikowana w serii książce “Les Prix Nobel. Został on później edytować i ponownie w Nobel Lectures. Do cytowania tego dokumentu, zawsze państwo źródła, jak wskazano powyżej.

Werner Heisenberg zmarł 1 lutego 1976.